در فیزیک، انرژی یا کارمایه خاصیتی از جسم است که قابل تبدیل به حالت ها و شکل های مختلف است. انرژی کمیتی بنیادین است که برای توصیف وضعیت یک ذره، شی به آن نسبت داده می شود. در کتاب های درسی فیزیک انرژی را به صورت توانایی انجام کار تعریف می کنند. انرژی است که از تحرک ذرات ماده بوجود می آید به این گونه که یک ذره با حرکت ( برخورد ) خود به ذره ای دیگر ذره دیگر را به حرکت درمی آورد و به همین ترتیب است که صوت نشر می یابد. صدا ارتعاشیست که توسط حس شنوایی انسان درک می شود و ارتعاش عبارت است از حرکت سریع و منظم اجسام به طرف جلو و عقب مانند: حرکت اره هنگام بریدن. اما برای اینکه صدای این حرکت های اجسام شنیده شود ، باید واسطه ای وجود داشته باشد . یعنی حالتی وجود داشته باشد که صدا را از منبع اصلی به شنونده برساند. این واسطه می تواند هوا، مایع و یا جسم جامد دیگری باشد. ما معمولا اصواتی که در هوا حرکت می کنند را می شنویم ولی صدا میتواند در گاز، مایع و حتی جامدات نیز حرکت کند.
سرعت صوت فاصلهای است که یک موج صوتی در مدت زمان یک ثانیه در یک سیال میپیماید. سرعت صوت مشخص میکند که این موج در بازهٔ مشخصی از زمان چه مسافتی را طی میکند. سرعت صوت در جامدات به دلیل تراکم زیاد مولکولها، بیشتر از مایعات و در مایعات نیز بیشتر از گازها است. صوت بر خلاف امواج دیگر مانند نور و گرما فقط در محیطی نشر مییابد که ماده وجود داشته باشد. صوت خیلی کندتر از نور حرکت می کند، صوت در هوا با سرعتی معادل ۳۴۰ متر در ثانیه و یا ۱۲۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت می کند. صوت همیشه با این سرعت سیر نمی کند، سرعت آن در هوای مرطوب تندتر از هوای خشک است و در جهت موافق وزش باد نیز سرعت آن سریعتر است سرعت صوت در آب زیادتر از سرعت آن در خشکی است و مسافت بیشتری را طی می کند. این نکته را بخاطر داشته باشی که صوت در خلاء شنیده نمی شود ! و این بدین معناست که اگر بر سطح ماه (که هوایی وجود ندارد) انفجاری روی دهد صدای آن شنیده نخواهدشد. از واحد دسیبل نیز برای اندازهگیری شدت صوت استفاده میکنند. محدودهٔ شنوایی انسان بین ۲۰ تا ۲۰۰۰۰ هرتز میباشد.