اقتصاد، حوزه‌ای از تولید، توزیع و تجارت و همچنین مصرف کالاها و خدمات است. به‌طور کلی، به‌عنوان یک حوزه اجتماعی تعریف می‌شود که بر شیوه‌ها، گفتمان‌ها و بیان‌های مادی مرتبط با تولید، کاربرد و مدیریت منابع تأکید دارد.[۱] یک اقتصاد معین مجموعه‌ای از فرآیندهایی است که فرهنگ، ارزش‌ها، آموزش، توسعهٔ فناوری، تاریخ، سازمان اجتماعی، ساختار سیاسی، نظام‌های حقوقی و منابع طبیعی را به‌عنوان عوامل اصلی دربر می‌گیرد. این عوامل زمینه، محتوا را فراهم می‌کنند و شرایط و پارامترهایی را که یک اقتصاد در آن عمل می‌کند، تعیین می‌کنند. به عبارت دیگر، حوزه اقتصادی یک حوزه اجتماعی از شیوه‌ها و معاملات انسانی مرتبط است که به تنهایی وجود ندارد.

عوامل اقتصادی می‌توانند افراد، کسب‌وکارها، سازمان‌ها یا دولت‌ها باشند. معاملات اقتصادی زمانی رخ می‌دهد که دو گروه یا طرف بر سر ارزش یا قیمت کالا یا خدمات مورد معامله، که معمولاً با یک ارز خاص بیان می‌شود، توافق کنند. با این حال، معاملات پولی تنها بخش کوچکی از حوزه اقتصادی را تشکیل می‌دهند.

فعالیت اقتصادی توسط تولیدی که از منابع طبیعی، نیروی کار و سرمایه استفاده می‌کند، تحریک می‌شود. این فعالیت در طول زمان به دلیل فناوری، نوآوری (محصولات، خدمات، فرایندها، گسترش بازارها، تنوع بازارها، بازارهای خاص، افزایش توابع درآمد) و تغییرات در روابط صنعتی (به‌ویژه جایگزینی کار کودکان در برخی از نقاط جهان با دسترسی جهانی به آموزش) تغییر کرده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *