جامعه

جامعه در زبان انگلیسی به معنای society است که این واژه، خود از واژه لاتین گرفته شده است.

اما جامعه در اصطلاح، معمولاً به گروهی از انسان ها اطلاق می شود که به منظور تامین نیازمندی های مادی و معنوی خود جمع می شوند و روابط و مناسبات اجتماعی میان آن ها برقرار می شود.

به هر حال، جامعه صرفاً یک سازمان اجتماعی است متشکل از مردمی که دارای تاریخ، فرهنگ، ساختار، مجموعه ای از نهادهای اجتماعی و معمولاً زبان و هویتی مشترک هستند.

در واقع، جامعه بزرگترین شمار افراد انسانی است که برای تامین نیازهای اجتماعی شان در کنش متقابل اند و همگی در یک فضای مشترک فرهنگی به سر می برند.

اما، هر جامعه ای از یکسری ویژگی های کلی تشکیل یافته است، که این ویژگی های کلی جوامع به قرار ذیل هستند.

الف. کنش متقابل نمادی

ب. الگوهای اجتماعی

ج. همبستگی اجتماعی

. کنش متقابل نمادی:

منظور از کنش متقابل اجتماعی همان چیزی است که همه نهادها و سازمان ها را پدید می آورد.

به عبارتی، منظور از کنش متقابل اجتماعی، تعامل، همکاری، ارتباط و مذاکره ای است که مردم با یکدیگر دارند.

کنش متقابل اجتماعی خود به نوع کنش متقابل اجتماعی نمادی و کنش متقابل اجتماعی غیرنمادی تقسیم می شود.

منظور از کنش متقابل اجتماعی نمادی، این است که کنشگران هنگامی که به کنش می پردازند، رفتارهای یکدیگر را در نظر می گیرند.

به عبارتی دقیق تر، منظور این است که کنش افراد معمولاً به منظور انتقال پیامی به دیگران صورت می گیرد، و دیگران که هدف این رابطه هستند، پیوسته می کوشند معنای آن کنش ها را درک کنند و پاسخ دهند.

این فرآیند، یک کنش و واکنش متقابل و مستمر را به دنبال خواهد داشت که برآیند آن تکوین جوامع انسانی خواهد بود‌.

بر همین اساس هم هست که می گویند جامعه محصول کنش متقابل اجتماعی نمادی هست.